Helaas kregen we een aantal weken later te horen dat geen enkele arts er heil in zag om een operatie uit te voeren, mocht ons meisje het beter doen dan verwacht na de geboorte. Toen we dit hoorden, hadden we principe alle opties uitgewerkt voor als de bevalling zou starten.…

Meer lezen

Omdat de dag ervoor zo enorm druk was geweest besloten we het vandaag (vrijdag 7 april) iets te beperken qua bezoek. We wilden zelf ook zoveel mogelijk knuffelen met Elin, omdat we niet wisten hoelang we dit nog konden doen. Daarom besloten we alleen onze ouders en twee…

Meer lezen

Een half jaar later..

Inmiddels zijn we ruim een half jaar verder. Lang heb ik tegen dit jaar opgezien. Vaak gewenst dat het heel snel 2024 zou worden. Bang voor alles wat ging komen. De bevalling, de tijd erna, het rouwen.

Langzaam aan (en dit is heel spannend om te zeggen) durf ik te… Meer lezen

Zaterdag zijn we thuis gekomen. Dit was in het paasweekend. Stille zaterdag. Dit werd voor ons meisje en voor ons echt Stille zaterdag. De dagen daarna kwamen er veel dierbaren langs om afscheid te nemen van onze Elin. Bijzondere dagen waren dit. Schoonmoeder… Meer lezen

De thuiskomst van Elin..

Na een tijd met zijn drietjes te hebben doorgebracht kwam de verpleegkundige. Samen hebben we Elin omgekleed, want haar kleertjes waren ook vies geworden van de maagsappen en het bloed dat uit haar neusje waren gekomen. Voor het eerst in drie dagen heb ik haar een… Meer lezen

Tijd met Elin..

Toen we ’s avonds afscheid hadden genomen van onze familie en vrienden was het tijd om ons klaar te maken voor de nacht.

Samen met de verpleegkundige die die nacht dienst had en met de arts van de NICU bespraken we hoe we de nacht in zouden gaan. Wij vonden dit namelijk erg… Meer lezen

De verpleegkundige vroeg bescheiden of we beschuit met muisjes wilden, omdat we immers niet wisten voor hoelang we Elin bij ons mochten houden. Natuurlijk willen we dat, antwoordden we. We willen elk moment met haar vieren, elke minuut. En we waren zo trots… Meer lezen

De bevalling (deel 2)/ de geboorte van Elin

Zo gezegd, zo gedaan. Nadat we wat gegeten hadden besloot mijn moeder, die ook langs was gekomen na de operatie naar huis te gaan en we zouden haar op de hoogte houden over de bevalling zodat ze kon komen als het zou doorzetten. Voor Lucas werd een… Meer lezen

Dinsdag 4 april was het zover. We gingen alles in gang zetten om ons meisje geboren te laten worden. Om 13:15 uur moesten we ons melden. In de loop van de middag zou ik geopereerd worden door onze eigen gynaecoloog. Eerst kreeg ik eerst wat reguliere controles, een infuus… Meer lezen

De zwangerschap vervolgde zich en tot onze verbazing bleef ons meisje het heel goed doen. Het vruchtwater bleef op pijl en de andere organen konden zich nog steeds ontwikkelen, doordat de blaas voornamelijk naar voren groeide.

Rond ongeveer de 27e week begon… Meer lezen

Megacystis Microcolon Intestinal Hypoperistalsis Syndrome..

Op 29 november 2022 hadden we opnieuw een afspraak in het ziekenhuis, voor een uitgebreide echo maar ook voor een gesprek met de klinisch geneticus. Op de echo was te zien dat de blaas wederom flink was gegroeid, maar dat ons meisje… Meer lezen

Alle hoop vervlogen..

Lucas en ik wilden niet wachten. We wilden alles uit de kast halen om de kijken of we iets konden doen aan de grote blaas van ons baby’tje. Daarom hebben we ons meteen laten doorsturen naar Leiden, waar we de volgende dag al terecht konden.

17 november.. Dat was de dag… Meer lezen

Een aantal jaren hebben we het gevoel gehad dat het goed was zo. Dat we heel dankbaar mochten zijn voor onze Luc en dat we compleet waren.

Maar in de zomer vorig jaar begon de wens voor een broertje of zusje toch te groeien. Luc was ruim drie jaar… Meer lezen

Een aantal weken na de geboorte en het begraven van Noah kregen we de uitslag van het chromosomen onderzoek. Zowel Lucas als ik droegen geen afwijkingen bij ons. Dat Noah dus was overleden in mijn buik was ‘domme pech’, zoals ze het in het… Meer lezen

Nadat we Noah een tijd bij ons hadden, zagen we dat zijn huidje erg fragiel was. Het vocht trok uit zijn huid en hij werd donkerder van kleur, waarop de verloskundige adviseerde om hem in het water te leggen: wateropbaring. Mijn eerste gedachte was: ‘Je legt je baby toch immers niet… Meer lezen

Daar gingen we dan, naar huis met onze Noah in een tupperware bakje met water. Ik in de rolstoel, geduwd door Lucas en Noah op schoot. Ik vroeg de zuster of ze een doek over Noah wilde leggen omdat ik het nogal kwetsbaar vond om zo door het ziekenhuis te gaan.

Met onze… Meer lezen

Met veel stof om over na te denken reden we weer naar huis. Ons baby’tje was overleden maar ik had hem nog heel dicht bij me. Thuisgekomen hebben we familieleden, vrienden en collega’s op de hoogte gebracht van de nachtmerrie waar we in beland waren.

Thuis werden… Meer lezen

Hoe het allemaal begon…

Ik ben Wendy Post, april 2016 getrouwd en moeder van 3 kinderen. Een stil geboren zoon Noah, onze zoon Luc van 4 en een dochter Elin die 3 dagen na haar geboorte is overleden. Graag wil ik jullie meenemen in het verhaal van onze kinderwens.

Na 2 miskramen eind 2017… Meer lezen