Het is een lange nacht, nu ik alleen thuis ben. Ik sta er alleen voor deze nacht met mijn kleintje van 2 weken. En ik ben moe. Zo ontzettend moe. Maar slapen lukt niet. Mijn hoofd draait maar door en door.

Ik voel me leeg, alsof ik alles kwijt ben. Terwijl hij rustig meedeint op mijn ademhaling en ligt te…

Meer lezen

Ik deel dit verhaal, omdat ik zelf erg veel op zoek ben geweest naar soortgelijke verhalen. Ik vond het fijn om herkenning te vinden en deel daarom op mijn beurt ‘ons verhaal’ in de hoop dat het iemand (h)erkenning kan geven. Tegelijk helpt…

Meer lezen

Van thuis naar verblijf in het Prinses Máxima centrum

…Patrik rijdt met de auto richting Utrecht en ik stap bij Nina in. Mijn eerste ritje in een ambulance. Ik besef het maar deels. Ik app vriendinnen dat er ‘iets flink mis is’ en mijn collega’s dat ik de volgende dag niet op het werk ben. Rond…

Meer lezen

4 jaar 🎈

4 jaar

Van tevoren bedacht ik me, dat ik misschien haar verjaardag wel zou blijven vieren. Zoals andere ouders dat ook wel deden.

Niet eens persé met slingers enzo, maar gewoon een soort van ‘blije’ dag waarop we terug zouden kijken op haar leventje en het geluk wat ze daarin ons bracht. En dan zouden we… Meer lezen

De zon straalt vandaag weer, nadat het afgelopen dagen zo heeft geregend.

Ik ben op mijn werk en zit hier met onze vrijwilligster.

En hoeveel kinderen heb je?” Vraagt ze me. Ik voel weer dat mijn hart een slag overslaat. Deze vraag vind ik soms zo moeilijk..

En dan… Meer lezen

5 November 2020.

We gaan met Nina vandaag naar het UMCG voor een MRI. Ze gaat onder sedatie, dat betekent dat ze een middeltje krijgt waar ze wat slaperig van wordt. Uiteindelijk valt ze ook bij Patrik in de armen in slaap.

Na de MRI vragen ze ons naar… Meer lezen

Vertrouwen in het leven houden met een traumatisch verleden

‘Leven naast de dood’

De titel van de serie die ik onlangs zag, kon mijn inziens niet beter gekozen worden. Leven naast de dood. Wanneer de dood intrede gedaan heeft in het leven van alledag, verandert dit iets met je. Er bestaat naast je gewone leven een… Meer lezen

Ik deel dit verhaal, omdat ik zelf erg veel op zoek ben geweest naar soortgelijke verhalen. Ik vond het fijn om herkenning te vinden en deel daarom op mijn beurt ‘ons verhaal’ in de hoop dat het iemand (h)erkenning kan geven.… Meer lezen

Ik weet niet precies waarom ik ging.

Mijn probleem was immers niet op te lossen. Misschien ging ik wel vooral omdat anderen zeiden, dat het goed zou zijn.

Dus bezocht ik de psycholoog.

Ik deelde mijn verhaal. Ik vertelde over mijn traumatische ervaringen. In details. Over alles… Meer lezen

Het jaar 2024 was nog maar net begonnen, of het regende alweer opnieuw. Ja ook op de allereerste dag van het nieuwe jaar. Ik keek door het raam naar buiten. Ik voelde me futloos, lusteloos en somber.

De zon brak door. En terwijl ik in de lucht zocht naar de regenboog, vond ik hem niet.… Meer lezen

Over leven en overleven

Als kind vond ik het een leuk spel om tegen de richting in, de roltrap op te lopen. Je loopt tegen de trap op en zodra je stopt met lopen, kom je vanzelf weer beneden.

Vroeger was mijn leven als een normale roltrap. Je stapt op en de rest gaat als het ware vanzelf.

Het koste niet veel… Meer lezen

Na een verschrikkelijke week in spanning voor opnieuw een MRI van mijn borsten ben ik het zat. Ik moét het weten.

Mijn moeder is draagster van het BRCA-1 gen en ik als dochter heb 50% kans om ook draagster te zijn. En daarom heb ik sinds ik 25 ben elk halfjaar een controle van mijn… Meer lezen

Julia 🤍 14-1-21 / 4-4-22

Die nacht, lag ze in mijn armen. Haar handje in de mijne. Ik probeerde iedere seconde die ik nog met haar had, vast te houden. Warme tranen vielen van mijn gezicht op haar gezichtje. Mijn kleine meisje. Mijn lippen drukte ik zachtjes op haar hoofdje. Voor de laatste keer.… Meer lezen

Julia 💗

Donderdag 31 maart

4.15 is het en nog geen alarm. We slapen nog weer wat. Rond 7.15 gaan we naar je toe. De vpk praat ons bij hoe het gegaan is. Je bent de nacht goed doorgekomen. De bloeddruk lijkt iets beter. Net als een aantal bloedwaarden. De nieren doen ook goed hun werk en het… Meer lezen

(vervolg)

Rond een uur of 10 zijn we in het ziekenhuis. Via de SEH komen we op een onderzoekskamertje. Mijn zus heeft Patrik gebeld en hij komt er aan. Het schokken is nog niet helemaal onder controle. De arts denkt aan een sepsis of meningitis. Ze vraagt ondertussen van alles en ze nemen… Meer lezen

Maandag 28 maart

Ik bracht Lars (4) naar school. Na 8 dagen ziek te zijn geweest, leek het eindelijk wat beter te gaan. De griep heerste hier in huis. Een dag liep de koorts zelfs op tot 41°, waarvoor ik de huisarts nog belde. Het advies was uitzieken en blijkbaar had ze gelijk. Na 8 dagen was… Meer lezen

De operatie is verschrikkelijk. We lopen, of eigenlijk; we dwalen, wat rond in Utrecht. We slenteren wat rond in de stad ter afleiding en besluiten een kleine 4 uur later dat we weer teruggaan. Eenmaal bij het Maxima krijgen we telefoon. Ons hart bonst in onze keel.

En gelukkig is het goed verlopen.… Meer lezen

‘Mama, waarom moet ik naar de dokter? Ik ben toch niet ziek!’ zegt ze, en ze lacht.

Oef… Ik slik de brok in mijn keel weg. Ze heeft er nog geen weet van, van wat hier zich allemaal afspeelt.

Er gaat een moment komen dat ik het haar allemaal uit zal moeten leggen.

Waarom ze hier… Meer lezen