Ik heb altijd al geweten dat ik anders was. Dromerig, snel afgeleid, altijd in een andere wereld. Rapporten vol commentaar: slechte concentratie, druk, soms compleet weg van de realiteit. Zelfs als tiener raakte ik verloren in mijn eigen hoofd. Ik stond een keer in een patatzaak en hoorde ineens…

Meer lezen

Deel 4 – Mentaal herstel

“Laat het los. Het is klaar. Je mag naar huis.”

Dat zeggen mensen, en ergens wil ik het geloven. Maar in mijn hoofd is het nog lang niet klaar.

Terwijl we wegrijden uit het ziekenhuis, komt alles eruit: de spanning, de emoties, maar ook de paniek. Ik was zó gewend aan de constante controle, aan de zekerheid van de…

Meer lezen

Zondag 27 oktober.

We moeten vroeg in het ziekenhuis zijn.

Onze oudste zwaaien we uit met een dikke knuffel.

“Je broertje wordt vandaag geboren, maar hij moet nog even in het ziekenhuis blijven,” zeg ik met een geforceerde glimlach..

Hij vindt het prima en rent mee met opa en oma.

Onderweg probeer ik mezelf af te leiden met…

Meer lezen

Deel 2 – Alles komt binnen

Veel informatie krijgen we helaas niet. De arts zegt dat het of door een infectie komt, of door een hersenbloeding. Twee opties, allebei ernstig. Maar de expertise is er niet, we worden doorgestuurd naar het WKZ. Daar kunnen ze ons wél helpen.

Mijn hoofd slaat op hol. Heb ik iets gemist? Heb ik iets verkeerd gedaan?…

Meer lezen

Deel 1: “De roze wolk die barstte”

Het is donderdag 24 oktober. We wachten op de verloskundige voor de 35-wekenecho. Ik ben 34 weken en 5 dagen zwanger en we zijn […]

Het is donderdag 24 oktober. We wachten op de verloskundige voor de 35-wekenecho. Ik ben 34 weken en 5 dagen zwanger en we zijn benieuwd: kunnen we zijn gezichtje nu beter zien? En is hij inderdaad goed ingedaald?

We kletsen nog vrolijk met de verloskundige tot het echoapparaat over mijn buik begint te glijden.…

Meer lezen